. . . How did it come to this?
ก่อนออกจากเมืองไทย
ก่อนขึ้นแท็กซี่ไปโรงแรม
วิวจากโรงแรม
พอดีโรงแรมที่ได้อยู่ใกล้ที่อบรมมากๆ
เสียแต่ว่า มันดันอยู่กลาง financial district
เลยทำให้ไม่ค่อยมีอะไรให้ทำมากนัก
[ทำยังกับหล่อนมีเวลาเหลือเฟือ]
จริงๆแค่หาอะไรรับประทานตอนกลางวันก็ยากแล้วค่ะ
เพราะฉะนั้นกิจวัตรประจำวันก็คือ
ตื่นมาตอน 6 โมงเช้า [หรือตี 5 เมืองไทย]
เพราะนาฬิกาห้องข้างๆดัง
พยายามนอนต่อให้ถึง 7 โมงครึ่งให้ได้
อาบน้ำแต่งตัว
ลงไปรับประทานอาหารเช้าแบบเดิมๆทุกวัน...
สลัดกับ smoked salmon ไส้กรอก และ french toast
ไม่เบื่อเลย กินได้เหมือนเดิมทุกวัน
กะเวลาให้พอดีๆ ก่อนจะเดินไปตึกที่อบรม
ถึงตอน 9 โมงเป๊ะทุกวัน
[ให้ดูแต่ด้านหลังละกันค่ะ
เค้าบอกห้ามถ่ายรูปด้านหน้าและข้างในตึก
เพื่อเหตุผลด้านความปลอดภัย
แต่ชั้นที่อบรมนี่ก็ถ่ายรูปกันโครมๆนะ]
ส่วนนึงของการอบรมจะเป็น lecture
ก็เหมือนเรียนหนังสือทั่วไป
บางช่วงก็มีง่วงมาก ง่วงมากที่สุด จนหายง่วง
[เพราะงีบไปแล้ว]
แต่เวลาส่วนใหญ่จะหมดไปกับ workshop
ที่อย่างที่เล่าข้างบนแหละค่ะ
ว่าได้อยู่กลุ่มที่แอคถีฟมากกกกกกก
กว่าจะตกลงกันได้แต่ละอย่างนี่... เล่นเอาเหนื่อย
counselor ถึงกับออกปากว่า
ตั้งแต่อบรมโปรแกรมนี้มา
กลุ่มนี้เป็นกลุ่มที่ self-contained ที่สุด
[แต่ก็เถียงกันนานที่สุดเหมือนกัน]
และ... ใครจะไปเชื่อว่า
ที่ประเทศนี้
หน่วยงานของทางการที่สมควรจะไฮเทคขนาดนี้
ยังทีแบบนี้ให้เห็นอยู่
โอ้ว... ดาวรับไม่ได้!
อาหารกลางวันหลัก
คือข้าวกล่อง ที่ซื้อกลับไปทานที่โรงแรมค่ะ
ตักข้าวเข้าปากไป นั่งหน้าจอคอมเคลียร์งานไป
[ไม่ต้องสงสัยเลยว่า
ทำไมตอนงานแต่งถึงผอมโกรกขนาดนั้น]
ตอนเย็นหลังเลิกอบรม ช่วงวันแรกๆ
ยังพอมีเวลาได้ออกไปเดินสำรวจเมืองบ้าง
ตอนโพล้เพล้
ตอนแรกนัดกับเพื่อนว่าจะไป Suntec
แต่กลุ่มเค้าทำงานกันจนดึก
เลยได้ไปตะลุยเมืองคนเดียว
จริงๆก็ไม่ได้ไปไหนไกลหรอก
ไปแถวๆ Raffles เอง
ซึ่งก็ได้แต่เดิน เพราะไม่มีอารมณ์/เวลา/เงิน
จะซื้ออะไรมาก
อาหารในฟู้ดคอร์ทไฮโซว
เห็นว่าแปลกดี
เป็นกระทะร้อน ข้าว ซอส และเนื้อ/ปลา แบบยังดิบๆ
ถึงเวลาเสิร์ฟ เราต้องรีบคลุกๆๆๆ
ก่อนที่กระทะจะเย็น
ก็จะได้ข้าวที่หน้าตาเหมือนข้าวผัดมา 1 จาน
[สรุปว่ามันคือข้าวผัด DIY นั่นเอง -"-]
มาถึงฟู้ดคอร์ทแนวบ้านๆมั่ง
ที่ Maxwell Road Hawker Centre
[ซึ่งอร่อยและถูกกว่าข้างบนหลายเท่าอยู่]
เป็นที่ล่ำลือกันว่า ข้าวมันไก่ร้านนี้อร่อยสุดๆค่ะ
จานนี้ของชาวบ้านเค้า
จานนี้ของฉัน
ขนาดว่าได้เนื้ออกและไม่เอาหนังนะ
[คือ เพื่อนร่วมอุดมการณ์ 2 คนสั่งแบบนั้น
ฉันเลยตามน้ำไป ขี้เกียจสั่งใหม่
เพราะคนขายพูดภาษาอังกฤษได้น้อยมาก]
ยังนุ่มแบบแทบละลายในปาก
ถ้าได้น่องหรือสะโพกนี่คง...
ต่อด้วยของหวาน
ลูกตาลเชื่อมกับเต้าฮวย
อร่อยแบบแปลกๆดี
ที่สำคัญ วันที่เหนื่อยที่สุด
เพราะต้องเตรียมพรีเซนท์ในวันต่อไป
ได้เค้กวันเกิดแบบ surprise มา 2 ก้อนค่ะ
ก้อนแรกจากโรงแรม
[วันนั้นเผอิญอยู่ที่ตึกอบรมถึงเกือบ 3 ทุ่ม
อาหารเย็นคือ muesli bar กับนมอีกนิดหน่อย]
ก็เลยได้กินเค้กวันเกิดเป็นอาหารเช้าวันปิดการอบรม
ประกาศนียบัตร
ยืนยันว่าจบจริงนะเออ
กับ counselor
ก้อนที่ 2 จาก farewell lunch
พร้อมการ์ดที่เพื่อนๆทั้งคอร์สร่วมใจกันเขียน
และของขวัญวันเกิดอีกมากมาย
ของเล็กๆน้อยๆ แต่มีคุณค่าทางจิตใจทั้งนั้น
แค่นี้ก็มีความสุขแล้ว
จากตอนแรกที่คิดว่าต้องฉลองวันเกิดคนเดียว
ก็กลายเป็นว่ามีเพื่อนร่วมฉลองให้มากมาย
when you expect the least...
... et cetera
- เรื่องตลกร้ายที่ว่าคราวที่แล้ว
ติดไว้คราวหน้าอีกละกันค่ะ
จะได้หาเรื่องแอบมาอัพไดได้บ่อยขึ้นหน่อย
- ไดแบบใหม่ อัพยากมั่กๆ
แถมแบบดูแปลกๆด้วยอะ
ต้องแก้ธีมแก้อะไรใหม่หมดเลย ><'
- XTreme -
10 ธ.ค. 2552 เวลา 21:11 น.
หัวเหม็นดีแท้
ขอบคุณนะคับ มีกำลังใจจะเดินต่อไปอีกมากเลย
:)
แหะๆ .. มีคนรู้จักไปเหมือนกัน ช่วงๆนั้น ก็เลยเดาๆ :)