. . . If I saw you in heaven

ในบรรญาญาติผู้ใหญ่ฝ่ายคุณแม่
คนที่ฉันรู้จักมีแค่สองคน
คืออาม่า ที่จริงๆเป็นพี่สาวคุณตา
แต่เป็นคนเลี้ยงคุณแม่ฉันมา
เพราะคุณตากับคุณยายแท้ๆเลิกกัน
ตั้งแต่คุณแม่ฉันยังจำความไม่ค่อยได้

ฉันเรียกคุณตาว่าคุณก๋ง
เพราะคุณตามีเชื้อจีน แต่ไม่แท้ 100%
เพื่อไม่ให้ฉันสับสน คุณแม่เลยให้เรียกว่าคุณก๋ง
ให้แตกต่างจากอากง พ่อของคุณพ่อ

[ซึ่งก็มี 2 คน คืออากงแท้ๆที่เสียก่อนฉันเกิด
กับอากงบุญธรรม ที่เป็นญาติห่างๆ
แต่ขอคุณพ่อฉันไปเลี้ยงเป็นลูก
เพราะอากงบุญธรรมมีแต่ลูกสาว
เลยต้องหาลูกชาย ซึ่งมีหน้าที่หลักคือ
ถือกระถางธูปตอนทำกงเต็ก
และคุณพ่อฉันก็ได้ทำหน้าที่สมบูรณ์
 เมื่อ20 ปีที่แล้ว ]

ฮ่อย... เล่าเรื่องประวัติครอบครัวตัวเอง
แล้วจะหมดแรงทุกที

คุณก๋งมีลูกสาว 2 คน
ซึ่งคุณก๋งถือว่าเป็นความผิดหวังอย่างรุนแรงในชีวิต
เพราะสิ่งที่คุณก๋งอยากได้ที่สุดในโลก
คือลูกชาย ที่จะสืบสกุลได้

หลังจากเลิกกับคุณยาย
[ที่จริงคุณยายหนีไป เพราะทนคุณก๋งไม่ไหว]
คุณก๋งไม่ได้เลี้ยงคุณแม่และคุณน้าฉันที่ยังแบเบาะ
แต่ฝากไว้กับพี่สาว แล้วตัวเองคอยส่งเงินมา
คุณแม่ฉันเลยโตมากับการไม่มีพ่อ
และอาจเป็นเหตุผลว่า
ทำไมคุณแม่กับคุณก๋งถึงไม่ลงรอยกันจนเกือบถึงที่สุด

คุณก๋งมาช่วยเลี้ยงฉันตั้งแต่ฉันยังเล็กๆ
เพิ่งเริ่มเดินได้ วิ่งได้
ไม่ว่าจะมีอะไรก็ตาม ฉันจะวิ่งหาคุณก๋งเสมอ
จะยุงตอม มดกัด หกล้ม โดนน้องแกล้ง หิวข้าว
ฉันจะวิ่งหาคุณก๋งเสมอ

และคุณก๋งก็ตามใจฉันตลอด

พอฉันและน้องชายเริ่มโต
คุณก๋งกลับไปอยู่เมืองจันท์
ถึงจะยังคงไปๆมาๆ
คุณก๋งมาอยู่ด้วยเป็นครั้งคราวเป็นช่วงสั้นๆ
แต่ทุกครั้งที่ไปหา คุณก๋งก็ยังเป็นคุณก๋งคนเดิม

"กินนี่สิลูก"
"อันนี้ดีนะ ก๋งซื้อเก็บไว้ให้"
"อยากได้อะไรมั้ย บอกก๋งได้นะ"
"ตั้งใจเรียนนะ เดี๋ยวได้ที่ 1 แล้วก๋งให้รางวัล"

ช่วงที่อยู่เมืองจันท์
คุณก๋งไปเจอผู้ชายคนนึง
อายุน้อยกว่าคุณน้าฉันอยู่พอตัว
มาเรียกก๋งว่าพ่อ มาประจบสอพลอ
บอกว่าตัวเองขอเป็นลูกชาย

คุณก๋งฉัน obsessed กับการมีลูกชายอยู่แล้ว
พอเจอ'ลูกชาย'มาประจบสอพลอเข้า ก็เข้าทาง

คุณก๋งซื้อบ้าน ซื้อที่ ลงทุนทำร้านสะดวกซื้อ
ให้ผู้ชายคนนั้นและภรรยา
พร้อมกับให้เงินไปมากมาย

ช่วงวิกฤตปี 40
ธุรกิจเล็กๆของที่บ้านเจอมรสุมอย่างหนัก
คุณพ่อฉันตัดสินใจไปคุยกับคุณก๋ง
ขอเอาบ้านมาจำนองกับก๋ง
เพื่อเอาเงินมาหมุนต่อลมหายใจให้ธุรกิจ

คุณก๋งปฏิเสธ

บ้านฉันต้องกระเสือกกระสนพอสมควร
กว่าจะฝ่าวิกฤตครั้งนั้นไปได้

และไม่ได้ไปหาคุณก๋งอีกเลย

จนฉันกำลังจะไปเรียนต่อ ถึงได้ไปเยี่ยมและไปลา
คุณก๋งมีท่าทีดีใจอย่างเห็นได้ชัด
แต่ตอนนั้นไม่มีใครรู้เลย
ว่าเกิดอะไรขึ้นกับทรัพย์สมบัติของก๋ง

ระหว่างที่ฉันยังอยู่เมกา
ฉันได้ยินข่าวว่า คุณก๋งกลับมาอยู่ด้วยแล้ว
ฉันสงสัย ว่ามันจะเป็นไปได้ยังไง
ในเมื่อคุณก๋งกับคุณแม่ยังฮึ่มๆใส่กันทุกครั้งที่เจอหน้า
จนกระทั่งฉันได้ยินเรื่องราวเต็มๆ

ชายชรา อายุ 70 ปลายๆ
มีทรัพย์สินสุทธิ 7-8 หลัก
ถูก 'ลูกชาย' ที่รัก หลอกและโกงไปจนหมดตัว
ฟังๆแล้วก็เหมือนละครน้ำเน่า

คุณก๋งกลับมาอยู่บ้านฉัน
พร้อมอาการที่แย่ลงเรื่อยๆ
เริ่มเลอะเลือน แต่งเรื่องตามจินตนาการ
แล้วเชื่อเป็นตุเป็นตะว่าเป็นเรื่องจริง
พอไม่ได้อะไรดั่งใจก็จะอาละวาด ทำร้ายคนอื่น
ขนาดที่น้องชายฉัน ซึ่งตัวใหญ่กว่าเยอะ จับเอาไว้ไม่อยู่
จ้างพยาบาลมาดูแล ก็ไม่มีใครยอมอยู่เกินวัน

สุดท้าย คุณแม่ตัดสินใจ
ส่งคุณก๋งไปอยู่ nursing home ที่นครปฐม
เพราะใกล้กับบ้านญาติๆ
และอยู่แทบจะติดกับโรงพยาบาล

หลังจากนั้น คุณก๋งก็เข้าออกโรงพยาบาลเป็นว่าเล่น
เริ่มจากอัมพฤกษ์ เส้นเลือดสมองตีบ หกล้ม ความดัน ฯลฯ

ตอนฉันเรียนจบ คุณก๋งยังมีสติพอที่จะรับรู้และร่วมยินดี
แต่หลังจากนั้น คุณก๋งเริ่มเสียความทรงจำ

ครั้งสุดท้ายที่ได้เจอกัน ฉันพาว่าที่เจ้าบ่าวไปหา
แล้วบอกคุณก๋งว่าจะแต่งงาน

คุณก๋งจำฉันไม่ได้

แล้ววันที่ 26 ธันวา
คุณก๋งก็จากไปอย่างสงบและรวดเร็ว
ชนิดที่ว่าไม่มีใครไปดูใจได้ทัน

ฉันสงสัย
เวลาวิญญาณออกจากร่าง
วิญญาณจะมีความทรงจำแบบไหนกันนะ

จะกลับไปเป็นเหมือนสมัยหนุ่มสาวรึเปล่า?
หรือจะเป็นเหมือนความจำสุดท้ายก่อนหมดลมหายใจ?

ถ้าเจอกันอีกทีบนสวรรค์
คุณก๋งจะจำหลานสาวคนเดียวคนนี้ได้รึเปล่าคะ?

 

. . . et cetera

- รูปงานแต่งกำลังจะมา... จริงๆนะคะ

- งานยุ่งจนวินาทีสุดท้ายของปี -"-

- XTreme -
30 ธ.ค. 2552 เวลา 20:05 น.

RIP

Now I know the true meaning of "he lives in you." He came alive your concise, but heartfelt, entry.
U-NO-HOO
30 ธ.ค. 2552 เวลา 20:29 น.
ต้องจำได้สิคะ :)
000982
30 ธ.ค. 2552 เวลา 20:42 น.
เชื่อจริงจังว่าความจำจะเป็นแบบตอนหนุ่มสาวค่ะ คุณก๋งต้องจำพี่พิมได้แน่นอน :)

ขอแสดงความเสียใจอีกครั้งค่ะ
000023
:D
30 ธ.ค. 2552 เวลา 21:18 น.
ขอแสดงความเสียใจด้วยค่ะ น้องพิม..
000570
30 ธ.ค. 2552 เวลา 22:00 น.
RIP

เสียใจด้วยนะคะ
000332
30 ธ.ค. 2552 เวลา 22:39 น.
เสียใจด้วยนะแก
000640
9.
31 ธ.ค. 2552 เวลา 02:37 น.
ขอแสดงความเสียใจด้วยค่ะ
:am:
31 ธ.ค. 2552 เวลา 19:14 น.
ฮืมม .. กอดๆ
001698
1 ม.ค. 2553 เวลา 09:06 น.
ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ
002079
5 ม.ค. 2553 เวลา 02:01 น.
ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ
002070
5 ม.ค. 2553 เวลา 21:39 น.
สังขารของสมองและความจำ น่าจะหมดไปตอนท่านลาจากโลกนี้ไปแหละ

ณ จุดนั้น .. ความทรงจำทั้งหมด น่าจะกลับคืนมาแล้ว ..
(สัญญา หรือ ความจำ เป็นหนึ่งใน ขันธ์ ห้านะ .. ไม่แน่ใจว่า เวลาตายไปแล้ว จะผ่านต่อไปอีกภพนึงด้วยหรือเปล่านะ)

รูปแต่งงาน เดี๋ยวตามไปดูใน FB ไปพลางๆจ๊ะ
003328
9rt
17 ม.ค. 2553 เวลา 00:08 น.
เสียใจด้วยนะคะพิม

อ่านเอนทรี่นี่แล้วรู้สึกว่าชีวิตคนเรานี้เป็นอะไรที่เหมือนกับได้เวลามา "โลดแล่น" อยู่สักพัก แล้วก็จากไป จริงๆ

001035
18 ม.ค. 2553 เวลา 21:15 น.
เสียใจด้วยครับ
000092
20 ม.ค. 2553 เวลา 21:45 น.
ว่าแล้วเชียวว่าหนีไปเล่นเฟซบุ๊คกันหมด .. งุงิ
001698
30 ม.ค. 2553 เวลา 23:09 น.
เลขนำโชควันนี้คือ ... 37
[ไปดู Astrology - Today's Scorpio Horoscope มาให้เลยนะคะเนี่ย]

.
.
รวยแล้วอย่าลืมกันนะคะ *ส่งสายตาปิ๊งๆ*
001698
1 ก.พ. 2553 เวลา 10:26 น.
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic